Een hart van staal en thuus is een magneet

Een groot deel van mijn jeugd heb ik gewoond in het Drentse dorpje Nietap. Een klein dorp met net iets meer dan 1000 inwoners, wat eigenlijk een geheel vormt met het aangrenzende dorp Leek. Alleen behoort Nietap tot de gemeente Roden, een ander wat groter dorp een paar km zuidelijker. Leek behoort ook nog eens tot de provincie Groningen, terwijl Nietap toch echt een Drents dorp is. Vanuit mijn slaapkamer kon ik ook het bord met de gemeente- en provinciegrens zien. Eigenlijk woonde ik dus op de grens van twee verschillende dialecten, want naast het gelijkmatige gevoel van accent zit er echt wel verschil tussen het Gronings en het Drents.

Afgelopen week zat ik De Wereld Draait Door te kijken en in heerlijk onvervalst Drents, of zoals hij het zelf omschrijft het Nedersaksisch zat Daniël Lohues te vertellen over zijn geboortegrond Drenthe, het dorp Erica waar hij woont en kwam zijn nieuwe album Vlier ruimschoots aan bod.

Dankzij het onbeperkt muziek kunnen streamen van spotify bij t-mobile heb ik na die uitzending van DWDD heel wat keren in de auto naar dit nieuwe album geluisterd, en wat is dit een geweldig album! Af en toe moest ik even iets dieper graven in mijn geheugen om achter de betekenis te komen van sommige uitdrukkingen, maar als ik dan hoor dat de rest van het gezin eigenlijk bijna niets begrijpt van sommige nummers, dan vind ik het grappig dat ik onbewust op de grens van Groningen en Drenthe heel wat heb opgestoken. En dat terwijl ik deze dialecten bijna nooit meer echt hoor, laat staan spreek, buiten de Groningse groet met Dries op de hockeyclub bij ons Veenendaal, maar in ieder geval niet meer zoals mijn opa en oma in onvervalst Gronings altijd met de buitenwereld communiceerde.

Toen ik in 1988 onder de wapenen moest bij de Koninklijke Marechaussee in Apeldoorn, en later paraat kwam in het noordelijkste puntje van de Veluwe, Wezep heb ik heel wat kilometers afgelegd op de A28, zo ook een keer dat ik ’s avonds laat vanaf de kazerne weer naar huis reed in mijn oude rode opel kadet op gas en de auto steeds minder vermogen gaf en ik noodgedwongen de auto op de vluchtstrook liet uitrollen totdat de auto helemaal niets meer deed. Daar stond ik in het aardedonker met wel een prachtige sterrenhemel maar zonder een mobiele telefoon… Toch maar weer proberen om de auto te starten en na een aantal pogingen, terwijl ik aan het toerental van de startmotor kon horen dat de accu echt bijna leeg was, sloeg de auto weer aan en kon ik gelukkig mijn weg naar huis vervolgen met: “een hart van staal en thuus is een magneet”

Daniël Lohues heeft op zijn album Vlier ook een nummer staan met als titel A28. Ik heb bij meer nummers op dit album leuke herinneringen, maar deze spande wel de kroon. Ik kom er in volgende blogs zeker nog wel een paar keer op terug.

Fijne zondag!


Groetjes Jacques







Reacties

Populaire posts van deze blog

Een felicitatie met een cadeau voor haar…

Breng mij naar huis

Reünie Burgerschool Dokkum