Posts

DWDD, maar hoe gaat het nu dan met Bianca?

Afbeelding
Fantastisch dat er deze week ineens wat extra aandacht was in de media voor mensen met niet aangeboren hersenletsel (NAH). Giel Beelen die zich in zijn radioshow liet overprikkelen en in de uitzending van afgelopen vrijdag van DWDD werd uitgebreid ingegaan op het boekje van Martine Bijl, Rinkeldekink. Er waren drie gasten die niet dezelfde oorzaak hadden van hun NAH, maar waarvan de gevolgen wel enorm veel overeenkomsten vertonen. Deze twee uitzendingen maakten nogal weer wat los bij ons en gaf mij de energie om maar weer eens een update te geven mbt Bianca…
Eigenlijk begint elke NAH-patiënt er wel over dat het het aan de ene kant fijn is dat je er gelukkig gewoon goed uit kunt en mag zien, maar dat het ook meteen dezelfde enorme valkuil voor jezelf maar ook voor je omgeving is. Omdat Bianca haar werkgever failliet ging kwam ze vervroegd bij de afdeling ziekte van het UWV terecht, en zonder nu al teveel mijn eigen emotie een rol te laten spelen kan ik alleen maar spreken over zeer inco…

Zelfs mijn buurman moest even slikken...

Afbeelding
Ik werd al een aantal keren aangesproken of ik Bohemian Rhapsody al had gezien in de bioscoop. Ik had al wel de trailer gezien, en dacht dat ik wel kon wachten tot deze op netflix te zien zou zijn. Echter toen mijn nuchtere buurman vertelde dat hij zelfs even moest slikken aan het einde van de film wilde ik niet langer wachten…
Ik had vast wat recensies gelezen, en las vooral wat kritiek over o.a. niet kloppende tijdlijnen, iets waar ik mij overigens totaal niet aan stoorde tijdens de film. De film begon met de opkomst van het optreden op Live Aid in 1985. Voor mij begon het dus meteen met een behoorlijk dosis kippenvel, omdat dit het concert was waar ik met mijn maatje Jan de hele dag voor de buis heb gehangen, de Vara hebben gebeld waarom bepaalde delen van het concert nog niet te zien waren, oftewel een rollercoaster van gave muzikale herinneringen namen bezit van mij al bij het begin van de film…. Ben benieuwd hoe Jan de film zou hebben beleefd…
Mooi om te zien hoe de film begon, he…

Is jullie Piet al geweest?

Afbeelding
Sinterklaas is weer in het land en allemaal zijn we op wat voor manier dan ook druk met de aanvang van de donkerste en misschien wel de meest gezellige maand van het jaar. Ik heb het dan niet over de kerststress met de verdeling van waar en wanneer we gaan eten bij wie, of wanneer komt wie bij ons eten, of de stress van gedichten en surprises, maar over de echte gezelligheid in één of andere hoek.
Als Sinterklaas in Spanje de pepernoten, kado’s en kolen in zijn stoomboot heeft ingeladen, de stoomketel heeft gevuld met water, het vuur onder zijn stoomketel heeft opgestookt om aan zijn lange reis naar Nederland te beginnen zijn we in Nederland natuurlijk ook al druk met de voorbereidingen. Vroeger toen mijn moeder nog een modezaak in het Drentse Nietap had, en ik mijn slaapkamer boven deze winkel had, werden we rond oktober altijd weer gewezen op de naderende feestdagen.
Vanaf mijn slaapkamer liep namelijk een staalkabel naar de andere kant van de straat waar ieder jaar weer de feestverli…

onhandig analoog navigeren

Afbeelding
Het is alweer heel wat jaren geleden dat ik mijn eerste navigatie in de auto kreeg. Een VDO, de opvolger van het merk Carin. Traag, kaarten die niet altijd klopten en na een update waren er soms straten verdwenen, maar wat een uitkomst! Niet meer bij de stadsinformatie stoppen om de stadskaart te bestuderen, of met het beroemde shell stratenboek onhandig op schoot analoog navigeren door een onbekende stad.
Het was ook de tijd dat mensen niet zo schrokken als je ze aansprak op straat om te vragen of ze die ene straat wisten en als je dan te ver van je bestemming was hoorde je steevast: “en als je dan bij “die” straat bent, moet je daar maar weer even verder vragen” Heerlijk….
En dan de vakanties naar het zuiden, altijd even de routekaarten bij de ANWB halen, in een klein notitieboekje even wat punten van de route opschrijven, en Bianca die altijd waanzinnig kon kaartlezen om ons tijdig om te leiden als we op de nationale zenders in het buitenland toevallig een lange file hadden opgepikt…

schroefjes en boutjes uit Zweden

Afbeelding
Ikea is eigenlijk bij niemand niet meer weg te denken, ieder huishouden heeft wel iets van  woonaccessoires of zelfs meubels van deze Zweedse gigant in huis. Ikea was voor mij de eerste meubelzaak die echt een goede oplossing had voor mijn honderden cd’s. Gnedby was de naam van deze hoge smalle kast die het best is te vergelijken met een smalle Billy. Als de kast weer vol dreigde te raken kocht ik er gewoon een kast bij, waardoor de wand met cd’s steeds breder werd. 
Alle cd’s stonden altijd keurig op alfabetisch volgorde, wat weer een half uur werk was als ik toch weer een nieuwe release van Abba had gescoord. Na 5 kasten van deze betrekkelijk eenvoudige kast in elkaar te hebben gezet van deze Zweedse meubelontwerper was het niet meer zo’n puzzel om nummer 6 in elkaar te zetten…
Dat zelf knutselen met Ikea is in het verleden weleens anders geweest met de wat meer ingewikkelde meubelstukken, zoals de kledingkasten van Femke en Thijs. Belangrijk was altijd dat alle op elkaar lijkende ond…

Vakantiestress, of toch niet...

Afbeelding
Hoewel wij alweer langer terug zijn van vakantie dan dat onze vakantie daadwerkelijk heeft geduurd, zie ik in mijn omgeving dat de vakantie-gekte nu pas echt begint los te barsten. Vele berichtjes en mooie foto’s op social media, minder files op de A12 tussen Maarssen en Vinkeveen, verlaten huizen met tijdklokken die trouw op dezelfde momenten de net iets te felle lamp in de woonkamer laten ontbranden, post die al twee dagen uit een brievenbus steekt die ik dan tijdens het uitlaten van onze bejaarde teckel Joop maar weer even helemaal door de bus duw… 
Terwijl ik de kakzak van Joop vul, zwaai ik nog net even naar de buren van een straat achter ons, die met 2 kinderen op de achterbank, een caravan en een bagagebak op de in zijn kont hangende Japanse bolide aan hun zo lang gekoesterde reis van 1700 kilometer beginnen, om op plaats van bestemming te beginnen aan hun welverdiende vakantie met scottelbraai met verbrand eten, toiletrol onder de arm, lange rijen voor de douches, te drukke zwe…

Hoe "blues" was jouw dag?

Afbeelding
30 graden vandaag, maar gelukkig met een bescheiden briesje welke zich liefdevol en warm om de niet bedekte delen van mijn lichaam al krullend haar weg weet te vinden en mij een gevoel van verkoeling geeft. Ook weet dit heerlijke briesje de haren van Bianca te enthousiasmeren om mij af en toe te kriebelen waardoor ik verliefd nog even opzij kijk, terwijl we hand in hand over de boulevard van Rosignano Solvay slenteren. 
Rosignano Solvay is een bescheiden badplaats met een fantastische jachthaven en water zo blauw dat het bijna onwerkelijk is om te zien. Alleen geen badplaats met van die uitgestrekte witte stranden, maar wel met om de 100 meter een strandtent met een privé strandje waar je strandstoelen kunt huren. Voor 20 euro per dag krijg je 2 strandstoelen en een parasol, maar dan zit je nog steeds niet direct rustig aan het water; of je ligt bijna opgestapeld op een betonnen terras, of je moet een plekje vinden ergens tussen het gesteente, en een balans zien te vinden wil je nog he…