Wanneer heb jij voor het laatst op je naam gegoogled?

Ik durf te wedden dat iedereen wel op z’n tijd in google zijn of haar eigen naam typt en dan vol verwachting kijkt waar je naam allemaal naar voren komt. Ik natuurlijk ook, zelfs in diverse variaties zoals alleen mijn achternaam of mijn voornaam invullen als Jack of Sjaak ipv Jacques. Je kunt dan de leukste dingen over jezelf of over je familienaam te weten komen, en soms met verbazing kijken op wat voor manier je naam is terechtgekomen in de database van wereld’s grootste zoekmachine.

Vorige week vertelde ik al op mijn facebook dat onze zoon in Groningen is gaan studeren en nu vanuit zijn studentenwoning uitkijkt op het Noorderbad waar ik mijn eerste zwemlessen als klein kereltje heb gehad. Ook bijzonder dat hij nu op een plek woont, waar mijn moeder menig kilometer met mij heeft afgelegd in de wandelwagen. Maar goed ik dwaal weer eens af…

Toen ik een jaar of zes was zijn wij vanuit de stad Groningen verhuisd naar Dokkum voor het werk van mijn vader. We gingen toen wonen aan de Kobbe 40 in nieuwbouwwijk ’t fûgellân. Omdat ik nog niet in het bezit was van alle benodigde zwemdiploma’s werden mijn zwemlessen hervat in het overdekte zwembad van Dokkum, de wetterfûgel. Ik weet nog goed dat het een 25 meter bad was met plantenbakken die als afscheiding dienst deden met het instructiebad. Dit 25 meter bad was ook het bad waar ik na een paar lessen met mijn kurkjes om in de rij stond voor de startblokken. Ons groepje werd toen door badmeester Winie gevraagd wie zijn kurkje af durfde te doen om vervolgens vanaf de startblokken het diepe in durfde te springen. Ik liep als eerste naar voren, deed mijn kurkje af, stapte op startblok nummer 6, welke de baan voorstelde aan de rand van het zwembad. Ik wierp nog een laatste blik naar de badmeester die met een grote haak in zijn hand instemmend knikte, waarop ik mijn eerste echte sprong in het diepe waagde….

Wat een gevoel van vrijheid gaf dit. Geen belemmering tijdens het zwemmen, en gewoon op eigen kracht spelen met de opwaartse druk van het water, geweldig. Ik heb toen snel mijn diploma’s gehaald en behaalde zoveel plezier aan het zwemmen, dat ik daarna ben gaan zwemmen bij zwemvereniging de Granaet. Hoewel ik het nooit gered heb om de voorganger van Pieter van den Hoogenband te worden heb ik toch menig wedstrijd gezwommen…

Afgelopen week had ik ineens na lange tijd weer ineens het idee om eens te googelen op mijn naam, en tot mijn verbazing kwam ik terecht bij een pagina van de Leeuwarder Courant van 30 oktober 1978. Ik was toen net 3 weken geleden 12 jaar geworden en deed mee aan een zwemtweekamp tussen onze zwemclub de Granaet en zwemclub Orca uit Leeuwarden. Hoe grappig is het om te zien dat toen mijn naam in de krant heeft gestaan omdat ik 3e was geworden op de 50 meter schoolslag met een tijd van 53,1 seconden! mmm, bij de olympische spelen zwemmen ze de 100 meter nog sneller zag ik net, maar goed, ik was 12 en was toch 3e geworden. Ik realiseerde mij ook ineens dat ik hier ook nog iets van een diploma van moest hebben, en zoals te zien hieronder ook nog snel gevonden in mijn archief. Waarschijnlijk was er alleen met inschrijven ergens iets fout gegaan met het juist schrijven van mijn naam, maar ik was er niet minder trots op…

Er zijn veel liedjes geschreven met als onderwerp water, maar het vrolijke deuntje van New Musik met “This World Of Water” kreeg ik niet uit mijn hoofd vanavond.


Goed weekend!











Reacties

Populaire posts van deze blog

Breng mij naar huis

Een felicitatie met een cadeau voor haar…

Vakantiestress, of toch niet...